Dus. Sommige dingen moet je volhouden. Zo verander je van jonge beste vriendinnetjes in oude beste zeikwijven.
Maar andere dingen moet je loslaten. Zoals: boterhammen met schimmel, je lievelingsschoenen die jaren stappen niet hebben overleefd, maar ook mensen. Mensen die niet goed voor je zijn geweest, of mensen waarvoor jij niet goed bent geweest.
Je zal op een gegeven moment moeten beseffen dat je beter zonder elkaar verder kunt gaan. Voor jouw bescherming, of voor de bescherming van de ander.
De stoffelijke bewijzen van die persoon (zakdoekjes vol van ultiem seksgenot, een verloren sok, een haar) zullen moeten verdwijnen. Je verschoont je leven ervan.
Het enige dat je niet zomaar loslaat, wat ook zeker niet hoeft, zijn de geweldige herinneringen aan de tijd dat jij + de ander nog wel een goed idee was.
Zo kun je verder zoals de oude jij maar dan + ervaring.
Maar deze situatie zal iedereen herkennen of nog tegenkomen: De ultieme cliffhanger, je wilt je veilige omgeving niet loslaten, je wilt niet in het diepe vallen. Het is eng en unknown. Maar als je loslaat zie je dat je best kan zwemmen in een ravijn, of zelfs dat de val heerlijk is.
Dingen en mensen loslaten is misschien nog wel belangrijker dan dingen en mensen bij je houden.
Uiteindelijk win je nooit de wedstrijd zonder de bal los te laten.
x
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten