zondag 16 november 2008

it's All about (s)expectations

Verwachtingen. Iedereen heeft ze, en bijna niemand voldoet eraan.
Er wordt altijd vanalles van ons verwacht, op meerdere gebieden: Vriendschap (er voor elkaar zijn, leuk zijn), Werk (je werk doen en liever nog wat extra's), School (simpel presteren), Familie (ze trots maken) en in bed (.).
Hierbij is faalangst een enorm mes, net achter je, dat je steekt iedere keer als je een stapje terug wil doen. Je moet voldoen aan de verwachtingen, anders ga je kapot.
Je wil een goede vriendin zijn, een goede huisgenote, een goede dochter en zus, een goede student en een goede collega.
Hierbij stel je constant mensen teleur. Je voldoet nooit echt aan verwachtingen, meestal weet je niet eens wat die zijn. Toch krijg je seinen dat je het niet goed doet.
De belangrijkste verwachtingen waaraan je moet voldoen, zijn die van jezelf. Ben je wie je wilt zijn of ben je jezelf kwijtgeraakt along the way?
Heb je keuzes gemaakt, ben je op punten beland, waarvan je nooit had gedacht dat jij dat zou doen? En ben je daar trots op, of schaam je je ervoor? Ben je de persoon geworden waarvan je vroeger droomde? En zo nee, hoeveel tijd heb je nog om dat nog wel voor elkaar te krijgen?
Uiteindelijk draait het om acceptatie. Mensen die echt van je houden, zullen hun verwachtingen aan kunnen passen, zullen trots op je zijn, of met je meeleven, in welke situatie je ook belandt. Je zult jezelf moeten accepteren zoals je bent, misschien nog wel het moeilijkste van alles. Je zal niet altijd aan je eigen verwachtingen voldoen, maar ook daar valt mee te leven.
Verwacht ik.

x

Geen opmerkingen: