Meisjes van het Goede Leven

Typisch Nederland.
De eerste zonnestraal van het jaar schijnt door de stoffige ruiten en hele volksstammen sprinten het terras op.
Nou moet ik toegeven dat ik hier ook toe behoor.
Na maanden als in een winterslaap te hebben geleefd, kon mijn geluk niet op toen dunne, maar heldere straaltjes door mijn lamellen schenen.
Ze toonden genadeloos het stof op mijn ruiten en verlichtten mijn kamer zo duidelijk dat ik me afvroeg hoe ik aan al die rotzooi kwam.
Maar dat maakte niks uit, want ik vloog mijn bed uit.
Uren kun je op het terras zitten, niet toegevend dat het koud is. WANT: de zon schijnt! en daar zetten wij Nederlanders alles voor opzij.
Wij, de meisjes van het Goede Leven.
We gaan niet naar college, want de zon schijnt. We pakken 1 van onze 15 zonnebrillen, want de zon schijnt. We nemen een roséetje, omdat de zon schijnt. We nemen er een hapje bij, de zon schijnt namelijk.
Wat is het heerlijk om je zo zorgeloos te voelen (en er morgen achter te komen dat we vanalles gedaan hadden moeten hebben).
Je ogen dicht, je hoofd in je nek, van je rosé sippen. Drinken, roken, lachen en praten.
Studenten hebben het er maar druk mee.

x