Big 'n' Blond

H to the ermans

2011-03-18T10:17:00.000-07:00

ik was verrast, verliefd, verrukt,
ik heb je als een bloem geplukt
eeuwig zul je bloeien want
ik heb je in mijn ziel geplant

@studentenhuis

2011-03-18T10:13:00.000-07:00

In ons huis kun je van de vloer eten.

Er ligt genoeg.

nacht

2010-11-01T08:50:00.000-07:00

De zon verdween al jaren terug, sindsdien alleen maar nacht. En nooit zal uit jouw mond ontsnappen: Met het licht verdween mijn kracht.

Cliche in het OV

2010-11-01T08:39:00.001-07:00

Even lekker ouderwets afgeven op de medemens tijdens de spits:
Ik HAAT het als...
..mensen links op de roltrap stil blijven staat
..mensen onhoorbare maar dodelijke scheten laten in een volle coupe
..je trein voor je neus wegrijdt doordat je andere trein te laat kwam
..mensen hun smerige/'grappige'/oersaaie levensverhalen luidkeels delen in de stiltecoupe
..iemand zucht omdat ie zn tas voor je van de stoel moet halen
..luidruchtig bellen maar boos worden als je laat merken dat je alles hoort
..hun poepschoenen aan de stoelen afvegen
..de alcohol van de vorige avond in de piepkleine prullebakjes deponeren
..er kleine kinderen binnen een straal van 40 meter in mijn buurt zijn
..wijven denken dat een hond in een handtas hoort
..ik lekker word gemaakt met de geur van friet in de trein, en vervolgens de bus uit word gezet omdat ik een frietje eet
..mensen hun kutmuziek zo hard zetten dat je het moet horen. kweek een smaak.

Zo. Lucht op. :)

.

2010-07-12T01:05:00.001-07:00

‎'Wat is er met je gebeurd?' vroeg hij geschrokken. Ze draaide zich naar hem om, keek hem kort vertederd aan. Sloeg hem met één klap tegen de grond. Tufte in zijn richting. 'Ik ga naar huis.'

it's All about The Fight.

2010-07-04T15:44:00.000-07:00

You know your time has come when you change the question from "Will I fight to live another day?" in "Will I live to fight another day?"

it's All about Time

2010-03-26T02:51:00.000-07:00

Nog zoiets wat ze zelf bedacht hebben. De constante behoefte om alles te controleren kreeg ook zijn greep op iets wat je niet kan zien, aanraken of bevatten.
Het jaagt ons op. Het geeft ons verlangen naar iets wat niet meer kan, het geeft ons spijt, verlangen en bovenal stress.

it's All about Carnaval

2010-02-13T14:32:00.000-08:00

...ik heb een zachte 'g' maar ook een harde 'l'..
IK heb een lief gezichtje maar ook een harde vuist.
Het jaarlijkse voornemen om me niet te ergeren wordt wederom teniet gedaan.
Laten we vieren hoe dom we zijn en het er nog even extra dik bovenop leggen. Het trieste is dat die prinsesjes zich ook nog eens laten neuken door één (2, 3, 8) van de duizenden New Kids-wannabes. Als zij daar nou eens mee stoppen, is dat helse feest ook eindelijk eens voorgoed afgelopen.
Ik blijf weg uit de stad.
Als ik de massa inga, wil ik bloed zien vloeien.

it's All about Friendship

2010-01-16T09:57:00.000-08:00

ALLES kan kapot.

it's All about 2010

2010-01-01T04:15:00.000-08:00

Yes, weer een jaarwisseling. Weer een nieuwe kans om al mijn slechte gewoonten aan de kant te zetten. Weer een kans om dan eindelijk af te vallen, aan mezelf te werken, meer te gaan verdienen, mijn school weer op te pakken, ophouden met rondneuken en een goeie vent vinden, te stoppen met roken, meer sparen en minder geld uit te geven, minder ruzie maken,

minder sarcastisch zijn.

it's All about ID

2009-12-17T00:48:00.000-08:00

Onlangs stond ik -door toedoen van een vriendin - een dag op een datingsite. Daar is het voor veel mensen blijkbaar belangrijk om een grappig, doch intelligent profiel te creëren.
Twee van mijn welbekende vooroordelen werden die dag bevestigd:
1. Op een datingsite hangen heel veel vieze, oude, dikke, behaarde mannen rond die graag kijken op de pagina van meisjes van mijn leeftijd. (Om ze vervlogens aan te spreken met: "hey lkkr ding!" of "hi there snoesje" of "hey stoere vrouw!")
2. 99% van de nederlanders is dom.
Zo was één van de geweldig originele vragen om je individualiteit te kenmerken "Wat zou jij meenemen naar een onbewoond eiland?"
De antwoorden op deze vraag bekeek ik bij de mannen die mijn profiel bezocht hadden.
Ik was niet verrast dat er vaak "mijn vrouw/vriendin" en "een zwembroek" en "mijn telefoon" (ja, serieus, je telefoon meenemen naar een onbewoond eiland, succes)tussen stond. Maar één van de antwoorden was voor mij de klapper: "Mijn ID-kaart".
Mensen zijn zo gewend en vooral zo gehecht aan een officiele vorm van identiteit, dat sommigen van alles wat je mee zou kunnen nemen naar een onbewoond eiland, een stukje hard plastic zouden kiezen om maar voor henzelf te kunnen bewijzen dat ze echt wel iemand zijn.
Ze zijn niet meer mens, vastbesloten om te overleven op deze aarde, maar zijn gehecht aan het nummer dat ze toegewezen hebben gekregen.
Ik heb een ID, dus ik ben.

it's All about Think Happy Day

2009-11-28T02:45:00.000-08:00

Vandaag is het Think Happy Day. Leuk, al die Spongebob-afleveringen op meerdere zenders, maar vraagt iemand zich nog af wat de gedachte erachter is?
We worden constant beziggehouden. En vrolijk. Want God verhoede dat iemand zich gaat beseffen dat het allemaal nergens op slaat. Dat iemand zich af gaat vragen waar hij of zij het allemaal voor doet. Dat moeten we niet te veel hebben, dan valt het systeem in duigen.
Maar mocht dat toch gebeuren, dan hebben ze daar een prima oplossing voor. Iemand beseft dat het allemaal nergens op slaat, dat het nergens over gaat en dat we belachelijk bezig zijn. Wat gebeurt er dan? Mensen gaan zich 'zorgen' maken. Want zo hoor je niet te denken. Dan worden er instanties ingeschakeld en word je zo goed mogelijk gedrogeerd. Je wordt flink in de gaten gehouden, want naast het feit dat je op zo'n moment geen recht meer hebt op de beslissing over je eigen leven, zou je je ontdekking kunnen gaan verspreiden, en dat is zeer gevaarlijk.
De mensen die het inzien, die het snappen, die de wereld doorhebben. Die mensen worden veilig weggestopt en geisoleerd.

it's All about Positive Thinking

2009-11-09T00:29:00.000-08:00

Ons wordt altijd aangeleerd positief te blijven denken. Of je nou ontslagen wordt, gedumpt wordt of je huis uit gezet wordt, het zijn allemaal 'aanleidingen voor een nieuw begin'. Want we moeten niet denken in eindes, maar in nieuwe beginnen.
Een aantal religies heeft deze gedachte zelfs zo ver ontwikkeld, dat zelfs de dood geen einde meer is, maar de tijd voor een nieuw leven, een nieuw begin.
Want wat zouden we met onszelf aan moeten, wetende dat het een keer allemaal echt ophoudt, dat al je werk, je geloof en je hoop ooit toch voor niets blijken te zijn geweest. Dat je onder ogen moet zien dat je altijd bezig bent geweest met morgen in plaats van vandaag. En dat dat totaal zinloos was. Wat moesten we dan?
Dus verzinnen wij manieren om aan die doemgedachte te ontkomen. We geven ons leven zin op de meest bespottelijke manieren.
En dat denken in nieuwe beginnen, dat heet dan positief denken. Terwijl, als je erover nadenkt, het veel positiever is als je eindes leert te accepteren voor wat ze zijn. En als je daar niet meer naartoe leeft, maar leeft op een manier waarop ieder moment jouw einde mag zijn.
Maar dat is niet de 'juiste manier' van denken.
En dus denken we maar aan nieuwe beginnen, aan nieuwe kansen, op klein en op levensgroot niveau. Alle fouten die we maken, maken ons menselijk, en voor alles krijgen we vast wel een tweede kans. Of we het dan wel goed doen, schijnt onbelangrijk te zijn.
Dat heet dan positief blijven.

it's All about Closure

2009-11-01T02:29:00.000-08:00

"Alles gaat voorbij" "Je komt alleen en je gaat alleen"
Ja, dat zijn vast wijze uitspraken, maar soms is het ook het laatste wat je wilt horen. Van sommige dingen had je namelijk helemaal niet verwacht dat ze voorbij zouden gaan, of in ieder geval niet zo snel.
Als die dingen dan toch voorbij gaan, doorloop je fases. Ontkenning is daar een belangrijke van. Nee, het is niet voorbij, het is tijdelijk, het komt wel goed, ik moet alleen.. we moeten gewoon.. nee het KAN niet voorbij zijn.
In die fase van ontkenning kun je ook veel te snel doorgaan met je leven. Want het is niet erg, nee je zit er niet mee, nee het is gewoon niet gebeurd, je gaat door want het heeft je echt echt echt geen pijn gedaan hoor.
Dan kom je andere mensen tegen en denk je dat het goed is. Dat je er klaar mee bent. Maar dan komt het moment. Het moment dat je beseft dat het niet afgesloten is. Het moment waarop je je afvraagt waar je in hemelsnaam mee bezig bent. Dat het zo niet verder gaat, dat je jezelf niet meer herkent.
DAN, dan begint het afsluiten pas. Je gaat jezelf terugzoeken, je wilt weten wie je ook alweer was voordat het allemaal gebeurde.

Love me, leave me, let me go.

Kater

2009-09-16T09:15:00.000-07:00

Ik word wakker naast een volle asbak, mijn maag draait om. Ik ga overeind zitten en ontdek onder een van de dekens mijn vriendin Julia, in slaap of in coma, het zal wel.
Beelden en gevoelens van de afgelopen avond komen omhoog.

Als je zoals wij bepaalde magische lekkernijen eet, wil het nog wel eens voorkomen dat je ontzettend gelukkig wordt. Dat je de wereld doorhebt, geniet van alle geuren en kleuren om je heen en vooral ontzettend in extase raakt van muziek. De wereld is van jou, jij bent niet jij, jouw leven is ineens dat van iemand die gelukkig is. Je bevindt je in een bubbel.

Als je dan uiteindelijk in slaap hebt weten te komen, en je wordt de dag erna wakker, is er meestal sprake van een enorme anticlimax. De bubbel is geknapt, de wereld is niet van jou, jij bent toch echt wel jij en jouw leven is jouw leven gebleven.
En dat, jongens en meisjes, heet een kater.

Non, je ne regrette de rien

2009-08-25T02:43:00.000-07:00

Non, rien de rien.
Mijn leven bestaat zoals dat van vele anderen uit een hoop fouten maken. Hierom kun je huilen tot je dood bent of hiervan kun je leren.
Ik kies meestal toch maar voor dat laatste. Ik heb foute beslissingen gemaakt, foute dingen gezegd, foute mensen ontmoet en vooral veel foute dingen gedaan.
Je zou kunnen zeggen dat dat me heeft gemaakt hoe ik ben.
Maar ik was er al, die fouten hakten simpelweg het steen om mij weg.
Non, je ne regrette de rien.

x

Shaken, not disturbed

2009-08-25T02:19:00.000-07:00

Het is mij in de loop der jaren niet ontgaan dat mensen mij nogal makkelijk beschrijven met 'gek', 'raar' of 'vreemd'.
Dat vind ik best wel gek raar vreemd. Ik ben misschien geen modelburger, -schoondochter of -vriendin, maar ik ben best lief, toch?
Dat ik een hekel heb aan stelletjes in dezelfde regenjas, dat ik bij voorkeur twee verschillende sokken aantrek en dat ik bang ben voor walvissen zou niet onder moeten doen voor mijn intelligentie of het feit dat mijn vriendinnen me graag mogen.
Mensen denken ook altijd dat 'vreemd' een belediging is. Maar wat betekent vreemd? 'Ja uhh.. anders dan anderen' 'Ja, gewoon, je weet wel' krijg je dan. Nou bij deze wil ik voor eens en voor altijd duidelijk hebben dat ik liever jagewoonjeweetwel ben, dan het begrip dat de Kleine Mensen omschrijven als 'normaal'.
Danku.

Non, non, rien a changé tout, tout a continué

2009-08-23T11:35:00.000-07:00

Niets verandert ooit in mijn leven. Het is een grote marathon, en hoewel het soms lijkt alsof dat een bevrijdend tripje is, ik ren alleen maar rondjes.
Ik maak dezelfde fouten keer op keer, kruip op dezelfde manier weer omhoog om vervolgens weer dezelfde kutfouten te maken.
Ik ontmoet mensen, hou ze op afstand. Vaak werkt dat al. Soms niet en dan ga ik toch van ze houden. Dan doe ik ze pijn want ik ben nou eenmaal een bang persoon. En dan ben ik weer alleen, ontmoet ik weer mensen en dan en dan en dan.
Ik ren rondjes en dat gaat nooit veranderen. Ik breek niet door de dranghekken heen.

Back?

2009-06-01T07:04:00.000-07:00

It's been a while.

Als je wilt weten waar ik heb rondgehangen.. kijk dan op mijn hyves.

xoxo

Meisjes van het Goede Leven

2009-03-19T09:37:00.000-07:00

Typisch Nederland.
De eerste zonnestraal van het jaar schijnt door de stoffige ruiten en hele volksstammen sprinten het terras op.
Nou moet ik toegeven dat ik hier ook toe behoor.
Na maanden als in een winterslaap te hebben geleefd, kon mijn geluk niet op toen dunne, maar heldere straaltjes door mijn lamellen schenen.
Ze toonden genadeloos het stof op mijn ruiten en verlichtten mijn kamer zo duidelijk dat ik me afvroeg hoe ik aan al die rotzooi kwam.
Maar dat maakte niks uit, want ik vloog mijn bed uit.
Uren kun je op het terras zitten, niet toegevend dat het koud is. WANT: de zon schijnt! en daar zetten wij Nederlanders alles voor opzij.
Wij, de meisjes van het Goede Leven.
We gaan niet naar college, want de zon schijnt. We pakken 1 van onze 15 zonnebrillen, want de zon schijnt. We nemen een roséetje, omdat de zon schijnt. We nemen er een hapje bij, de zon schijnt namelijk.
Wat is het heerlijk om je zo zorgeloos te voelen (en er morgen achter te komen dat we vanalles gedaan hadden moeten hebben).
Je ogen dicht, je hoofd in je nek, van je rosé sippen. Drinken, roken, lachen en praten.
Studenten hebben het er maar druk mee.

x

it's All about Having Faith

2008-12-25T02:27:00.000-08:00

Je merkt aan alles dat het kerst is. mensen kopen zich ziek in de winkels, irritante BN'ers zingen liedjes tussen de duizenden kerstfilms door, je energierekening vliegt omhoog door alle extra verlichting en mijn familie zwijgt.
Je wordt al n maand lang voorbereid op deze dagen. nergens ontkom je aan het vreselijke geluid van Wham!, Mariah Carry of ander gezwijmel. Op tv, op de radio, overal wordt je verteld hoe gezellig kerst gaat zijn.
Dan komt kerst als een vreselijke anticlimax na een geweldig boek. Je zit wat, kijkt wat rond, niemand zit op zijn gemak in kleren die niet lekker zitten. Je eet wat, de meesten onder ons veel te veel, je zit wat bij de open haard (kachel, centrale verwarming).
Het "heilige" feest is al zo ontkracht, dat er geen "typische" kersthandeling bestaat die echt iets met Jezus te maken heeft. Behalve naar de kerk gaan, wat 90% van de gangers doet om het eten achteraf.
We hebben onszelf zelfs toegestaan het aantal dagen te verdubbelen, zodat we alle familie kunnen bezoeken tijdens kerst.
It's the most wonderfull time of the year.
En nu maar wachten tot het weer voorbij is.

x

Forgive me, Forget me

2008-11-22T10:59:00.000-08:00

Er was eens, in een land hier ver vandaag een moeder die doordraaide en niet wilde accepteren dat haar zoontje was overleden, ze vroeg de wijze Boeddha om een medicijn. Hij zei dat er zeker een medicijn bestond, maar dat het moest komen uit een huis waar nog nooit geleden was.
Je begrijpt waar ik naar toe wil. Overal is pijn en pijn is overal.
Niemand is nooit gekrenkt, en niemand heeft nooit iemand pijn aan gedaan.
Pijn komt in verschillende lichamen. Het is een sneetje van een enveloppe die je dichtvouwt, een teen tegen de deur. Maar het is ook een beste vriend die je verraadt, je partner die tegen je liegt. Een steek in de rug,
Ik heb pijn gehad, meer dan ik me vroeger voorstelde ooit te kunnen verdragen.
Maar ik heb vooral pijn gedaan. Meer dan ik ooit van mezelf verwacht had.

Sommige dingen zijn gewoonweg niet goed te praten. Soms krijg je een mes in je handen geduwd, en alles wat je kunt doen is steken.

x

it's All about Hope

2008-11-21T13:45:00.000-08:00

Once hope is gone, dying is just a formality.

Hoop is de meest waardevolle en meest waardeloze emotie. Hoop houdt ons in leven maar wordt uiteindelijk onze dood.
Moeilijke tijden negeren we, we kijken vooruit naar het licht aan het eind van de tunnel. We hebben hoop. We slaan ons door de meest verschrikkelijke situaties heen, want we hebben hoop. Hoop dat alles goed komt, dat we de strijd zullen overleven, dat we op een dag niet meer gek zijn, of zelfs gelukkig.
Maar hoop wordt uiteindelijk je einde. Je bent zo blind van hoop dat je niet door hebt in welke situatie je wel niet zit.
Maar hoop gaat niet altijd pas tegelijk met jou neer. Soms slaat het je in je gezicht wanneer je nog lang niet aan het eind van de tunnel bent.
Je ziet, je beseft, het begint langzaam door te dringen dat je helemaal geen reden hebt om hoop te hebben. Omdat het niet meer goed komt, je wordt niet meer beter, je wordt niet meer gelukkig, je grote liefde wil je niet terug, je gaat je doelen niet behalen, niet alles komt goed.

En dan, wanneer je bij zinnen bent, wanneer hoop weg is. Is sterven slechts nog een formaliteit.

x

it's All about Family Business

2008-11-21T13:28:00.001-08:00

Family business

Veel mensen zeggen dat familie een van je meest belangrijke bezittingen is.
Maar net als met andere waardevolle bezittingen zoals geld en gezondheid gaan we hier niet altijd goed mee om. Integendeel, hoe meer we van iets houden, hoe meer we het schijnen te verwaarlozen.
We gokken het er maar op, verspillen als we moeten. We gebruiken, misbruiken en zoeken op iedere mogelijke manier grenzen op.
We slikken, spuiten en snuiven, eten vet of helemaal niet, staan rood en kopen gewoon door.
Waarom zoeken we zo graag onze grenzen op? Nee, sterker nog: waarom moet het eerst fout gaan, voor we inzien hoe dierbaar het ons is?
We moeten eerst grote schulden hebben, in het ziekenhuis belanden of enorme ruzies schoppen, willen we inzien wat we al die tijd hebben gehad.

We zoeken niet alleen grenzen op, nee we overschrijden ze. We emigreren, andere landen in, het liefst zelfs andere continenten. We denken dat we onze droom navolgen, maar beseffen pas op de verre, koude tak, hoe heerlijk warm ons nest was. Hoe gezellig het was tussen al je broertjes en zusjes en hoeveel dit altijd voor je betekend heeft.

Je ziet het op de dineetjes, probeer kerst. Het begint in de gezinnen onderling. Een geïrriteerde blik van je moeder wanneer je vader weer eens over dat ene onderwerp begint. Je been dat beweegt doordat je neefje naast je een schop krijgt van je tante voor zijn opmerking en je oom die daarom veelbetekenend richting je tante kijkt.

En natuurlijk de situatie’s thuis. Je ziet je zus lopen in je nieuwe shirtje, je broer en jij zijn verliefd op hetzelfde meisje, je vader maakt altijd maar de pindakaas op en de sigaretten van je moeder irriteren de rest van het gezin.

Wat is de rede dat we ze nooit echt verlaten? We gaan op onszelf wonen, worden zelfstandig, als het nodig is emigreren we zelfs. Maar uit het oog is zelden uit het hart. We vergeten hun verjaardagen nooit, en kunnen het niet laten een kaart te sturen met kerst. En mochten er toch jaren, decennia zelfs, overheen gaan, er komt een dag dat je verlangt naar hereniging.

Is dit omdat het zo schijnt te horen? Of zit er echt aantrekkingskracht in ons bloed?
Er zijn dingen die je je familie nooit vergeeft, maar het komt nooit voor dat je hen vergeet.

Vroeger kon je niet wachten om het aan je moeder te vertellen dat je zusje je speelgoed weer had gestolen, maar doe je dit ook wanneer ze morgen een bank berooft?
Iets in ons moet onze familie altijd een beetje pijn doen, iemand niet uitnodigen op een verjaardag, gaten in iemands dekbed knippen, roddels verspreiden, cd’s bekrassen.
Maar wanneer de buitenwereld met haar handen aan onze familie dreigt te zitten, verander je van rol. Dan voel je het verbindende bloed door je aderen gieren en kun je niet anders dan je familie verdedigen. Als je kleine broertje gepest wordt op school, sla je als grote zus het rotkind dat jouw lieve schat zoiets aandoet. Maar als je dan vervolgens thuis komt, geef jij hem een draai om zijn oren.

Zelfs als ze al duizenden kilometers geleden uit het oog waren, verdwijnen ze nooit uit ons hart. Daarom kun je nooit echt breken met je familie, want de band tussen broer en zus, tussen ouder en kind, kijkt niet naar de plaats of situatie waar de personen zich in bevinden.
Daar bestaan geen grenzen voor.

x

it's All about Memories

2008-11-19T13:57:00.001-08:00

Do you remember how we walked the street, to the beat, hand in hand, you and me?
Smiling faces, so in love, hoping that they all could see..
We belonged together, you and me against the world,
but we found out the hard way,
that it wasn't ment to be
Now it's you and her I see

Just a silly dream.

x

it's All about the Journey

2008-11-18T14:29:00.000-08:00

De hele dag kijk ik vanuit mijn kamertje op de -naar mijn idee- drukste rotonde van Nederland. De hele dag rijden er auto's, brommers, vrachtwagens, motoren, fietsers, het houdt nooit op. ook niet 's nachts.
Het vreemde is, dat de rotonde omringd is door stukken gras, met bomen. En, -dank u God voor de klimaatveranderingen- de zon schijnt nog regelmatig. Niemand zit op het gras, er rennen geen kinderen tussen de bomen door, er worden zelfs geen honden uitgelaten. Allemaal onderweg. Allemaal druk. Ik zou wel eens willen zien dat er twee vol tegen elkaar aanknallen. Eens kijken of ze die haast dan nog zo fijn vinden.
Natuurlijk is iedereen altijd onderweg. Ik herinner me onze lange reizen naar Spanje toen ik nog een klein Joleintje was. In onze tijd had je nog geen tv's achterin, dus moest je jezelf maar bezighouden. We hadden altijd heel veel zin in de bestemming; in Spanje mocht je zwemmen, luieren, spelen, laat opblijven, mar de reis duurde altijd zo verschrikkelijk lang. Dus probeerden we daar ook altijd maar wat van te maken. En hoe meer je daar je best voor deed, hoe leuker het reizen werd.
Je reist altijd. Zelfs als je stilzit ben je bezig met reizen. We zijn allemaal dagelijks onderweg naar ons werk, onze opleiding, ons vriendje, de winkel, noem het maar op. Maar we zijn ook allemaal dagelijks onderweg naar de persoon die we willen worden. En daar zitten we al helemaal nooit bij stil. We timmeren en veranderen aan onszelf, tot de laatste dag toe. We willen allemaal beter worden, of mooier, of welvarender, of gelukkiger, of socialer, of slimmer.
Hoe dan ook, we zijn altijd onderweg.
Het punt is, we zijn er nooit.

x

it's All about Music

2008-11-18T14:17:00.000-08:00

Don't stop the music it feels good... it keeps my mind off me missing you.
Muziek laat ons denken, of juist niet. Het laat je terugdenken aan vakanties met je ouders, wilde vakanties met je vriendinnen, verjaardagen, tijden dat je erdoorheen zat, relaties met ex-vriendjes, melige vriendinnenmomenten en allerlei andere dingen.
Maar het laat je ooit ook helemaal niet denken. Als je hoofd net als bij mij vanbinnen één grote storm is, lijkt het net alsof de muziek er een rustig briesje van maakt. Je staart uit je raam, je neuriet wat mee. Het is heerlijk.
Muziek kan je helemaal uit je dak laten gaan, kan ervoor zorgen dat jij je de queen of the world voelt, maar het kan er ook voor zorgen dat je vast een touw gaat zoeken om je later die avond aan op te hangen.
You got me suïcidal when you said it was over.

x

De Groene Emotie

2008-11-18T13:42:00.001-08:00

Ik ben niet jaloers! Ik ben niet jaloers! Ik ben niet jaloers! Ik ben niet jaloers! Ik ben niet jaloers! Ik ben niet jaloers! Ik ben niet jaloers! Ik ben niet jaloers! Ik ben niet jaloers! Ik ben niet jaloers! Ik ben niet jaloers! Ik ben niet jaloers!

Jolein, ben je soms jaloers?
NEE!
Waarom zou ik jaloers zijn op een prachtig mooi meisje, dat dunner, knapper en liever is dan ik en dat op dit moment in het restaurant zit met MIJN jongen?
MIJN!
Gezellig wat eten, na te drinken, thuisgebracht worden, even na-koffie-en, even op de bank blijven hangen en wie weet....

Ik ben niet jaloers! Ik ben niet jaloers! Ik ben niet jaloers! Ik ben niet jaloers! Ik ben niet jaloers! Ik ben niet jaloers!

x

Osama. Euh.. Obama.

2008-11-18T13:33:00.000-08:00

Barack Hoessein Obama. Net wat we nodig hadden. Het gevoel van veiligheid is sidns 911 alleen maar afgenomen. Waren de Amerikanen al zo blij met de al generaties vervlochten relatie tussen de families Bin Laden en Bush, krijgen ze dit.
De Nostradamus-fans hebben hier vast wel weer een uitspraak over waarin de wereld de komende vier jaar zal vergaan.
De maatregelen die Amerika neemt sinds Bin Laden op zijn geweldige idee kwam, zijn belachelijk.
Als je Amerika in wilt vragen ze een keer of 5 of je echt wel helemaal zeker weet of je je tas ZELF hebt ingepakt.
Nee, ik heb hem laten inpakken door een man in een jurk met een baard. Ik vraag me al de hele reis af wat dat getik toch is.

x

2008-11-18T13:22:00.000-08:00

Let's Get Lost tonight

2008-11-16T04:17:00.000-08:00

Ga je mee verdwalen in een plaats en in een tijd, waar geen mensen ooit geweest zijn en waar niemand ooit zal zijn? Ga je mee verdwalen naar daar waar de zon niet schijnt, daar waar de klok niet tikt, maar ook nooit duisternis zal zijn?
Ga je mee verdwalen naar een plek zo mooi en stil, naar een plek zonder anderen, waar je kan doen wat je maar wil?
Ga je mee me kwijt zijn in een tijd waar niemand zich hoeft te binden? Ga je mee jou kwijt zijn zodat we elkaar weer kunnen vinden?

x

it's All about (s)expectations

2008-11-16T03:48:00.000-08:00

Verwachtingen. Iedereen heeft ze, en bijna niemand voldoet eraan.
Er wordt altijd vanalles van ons verwacht, op meerdere gebieden: Vriendschap (er voor elkaar zijn, leuk zijn), Werk (je werk doen en liever nog wat extra's), School (simpel presteren), Familie (ze trots maken) en in bed (.).
Hierbij is faalangst een enorm mes, net achter je, dat je steekt iedere keer als je een stapje terug wil doen. Je moet voldoen aan de verwachtingen, anders ga je kapot.
Je wil een goede vriendin zijn, een goede huisgenote, een goede dochter en zus, een goede student en een goede collega.
Hierbij stel je constant mensen teleur. Je voldoet nooit echt aan verwachtingen, meestal weet je niet eens wat die zijn. Toch krijg je seinen dat je het niet goed doet.
De belangrijkste verwachtingen waaraan je moet voldoen, zijn die van jezelf. Ben je wie je wilt zijn of ben je jezelf kwijtgeraakt along the way?
Heb je keuzes gemaakt, ben je op punten beland, waarvan je nooit had gedacht dat jij dat zou doen? En ben je daar trots op, of schaam je je ervoor? Ben je de persoon geworden waarvan je vroeger droomde? En zo nee, hoeveel tijd heb je nog om dat nog wel voor elkaar te krijgen?
Uiteindelijk draait het om acceptatie. Mensen die echt van je houden, zullen hun verwachtingen aan kunnen passen, zullen trots op je zijn, of met je meeleven, in welke situatie je ook belandt. Je zult jezelf moeten accepteren zoals je bent, misschien nog wel het moeilijkste van alles. Je zal niet altijd aan je eigen verwachtingen voldoen, maar ook daar valt mee te leven.
Verwacht ik.

x

it's All about the Pain

2008-11-15T12:10:00.000-08:00

'Niet aankomen, dat is heet!' Mijn moeder heeft het me wel een miljoen keer moeten zeggen. Maar juist dat maakte het voor mij zo interessant om eraan te zitten als ze een hete pan op de tafel zette.
Wat is dat, dat wij ons altijd zo aangetrokkken voelen tot pijn? Als iets heet is zitten we eraan, als iemand ons pijn doet, houden we alleen maar meer van die persoon, als onze levenswijze slecht voor ons is, blijven we er vooral mee doorgaan.
Iets voelt er toch goed aan. Dankzij pijn weet je hoe je je goed moet voelen. En als we dan uiteindelijk toch genoeg pijn hebben gehad, leren we dingen te vermijden.
De echte verslaafden onder ons leren nergens van. Hiervan ben ik er een. Wij, de echte hardcores, blijven onszelf pijn doen, om te blijven voelen dat we leven.
Dit kan op duizenden manieren, van omgaan met mensen die slecht voor ons zijn, tot daadwerkelijke automutilatie.
Iets laat ons naar onze grenzen zoeken.
Why I keep slamming myself with this hammer?
Because it feels so good when I stop.

x

Sex, druggs & Rock 'n' Roll

2008-11-15T11:14:00.000-08:00

Toen Julia en ik donderdagavond de stad in kwamen om onze klasgenoten te ontmoeten, was er niet veel voor nodig om te merken dat iedereen al flink in de olie was. Niet alleen in de olie trouwens. De geur van wiet kwam ons niet tegemoet, maar sloeg ons keihard in het gezicht. Prima.
De avond stond in het teken van dans, gelach en vooral veel rook. Toen we de discotheek even inruilden voor een terrasje aan de overkant, kwamen zowel de shotjes als de verhalen opborrelen. Zo bleek dat er toch nog veel gesekst werd binnen de schoolgroepen. Als enige nuchtere tussen deze groep voelde ik me een oplettende kat tussen een groep wild blaffende honden. Ik ben denk ik de enige die alle verhalen nog weet, en daarbij de enige die maandag vol genot naar de blikken vol katers en spijt zal kijken. Toen ook ik besloot mijn nuchterheid op te geven, veranderde de avond van geweldig in onvergetlijk. De rook maakte het gezellig, de drank maakte ons los en de wiet maakte het af. Dansen dansen dansen lachen schreeuwen dansen.
Om vervolgens met een schorre stem en ontzettend veel energie naar huis terug te keren.
Om vervolgens de dag later smsjes te ontvangen van hoe voor sommigen de avond afliep. Laten we het houden op: Seks na de druggs en Rock 'n' Roll.
You've got to love being a student.

x

it's All about Smirten.

2008-11-14T15:04:00.000-08:00

Hebben de rokers toch nog baat bij het rookverbod. Toen Ierland in 2004 al kwam met een rookverbod in de horeca, veranderde de vieze, trieste situatie van het buitenstaan in de nieuwe, zeer populaire vorm van speeddaten (Smirten = Smoken + Flirten). Je staat buiten met mensen waarmee je iets gemeen hebt. Kroegbazen spelen hier makkelijk op in door buiten of binnen een gezellige rookplek te creeeren waar rokers met hun wimpers kunnen wapperen.
In Ierland is het aantal rokers hierdoor toegenomen.
That'll teach them!

x

it's All about Letting go.

2008-11-13T05:35:00.000-08:00

Dus. Sommige dingen moet je volhouden. Zo verander je van jonge beste vriendinnetjes in oude beste zeikwijven.
Maar andere dingen moet je loslaten. Zoals: boterhammen met schimmel, je lievelingsschoenen die jaren stappen niet hebben overleefd, maar ook mensen. Mensen die niet goed voor je zijn geweest, of mensen waarvoor jij niet goed bent geweest.
Je zal op een gegeven moment moeten beseffen dat je beter zonder elkaar verder kunt gaan. Voor jouw bescherming, of voor de bescherming van de ander.
De stoffelijke bewijzen van die persoon (zakdoekjes vol van ultiem seksgenot, een verloren sok, een haar) zullen moeten verdwijnen. Je verschoont je leven ervan.
Het enige dat je niet zomaar loslaat, wat ook zeker niet hoeft, zijn de geweldige herinneringen aan de tijd dat jij + de ander nog wel een goed idee was.
Zo kun je verder zoals de oude jij maar dan + ervaring.
Maar deze situatie zal iedereen herkennen of nog tegenkomen: De ultieme cliffhanger, je wilt je veilige omgeving niet loslaten, je wilt niet in het diepe vallen. Het is eng en unknown. Maar als je loslaat zie je dat je best kan zwemmen in een ravijn, of zelfs dat de val heerlijk is.
Dingen en mensen loslaten is misschien nog wel belangrijker dan dingen en mensen bij je houden.
Uiteindelijk win je nooit de wedstrijd zonder de bal los te laten.

x

it's All about staying in the Game

2008-11-09T23:45:00.000-08:00

Is het niet prachtig dat mijn beste vriendin Lois en ik met nog evenveel plezier als 10 jaar geleden naar Merlijn de Tovenaar kunnen kijken? Wij hebben geen woorden nodig, geen excuses of verantwoording om een tekenfilm op te zetten al zijn we bij de wet al volwassen.
Toen we 13 jaar geleden besloten om beste vriendinnetjes te worden, was al duidelijk dat dit zo zou blijven. Sindsdien kijken we graag samen naar Merlijn de Tovenaar. Natuurlijk zijn er dingen die we op hebben gegeven, we maken geen smurvensnot meer, spelen geen Heksje meer ( nu zijn we Bitches ), we eten geen geroosterd brood meer, denkend dat we een verdwaalde kat in het bos zijn.
Maar sommige dingen blijven. We blijven kijken naar Merlijn de Tovenaar en we blijven bekvechten om de meest achterlijke dingen.
Gewoon volhouden. Das niet zo moeilijk.

x

it's All about the Act.

2008-11-08T14:00:00.000-08:00

Alles goed? Ja prima! I'm FINE! ik heb helemaal neeeeeeeeeeeeeergens last van! Oh het gaat zo ongelooflijk goed met me! niet te geloven!
Voel jij je ook zo goed?! ik voel me zoooo goed! Who cares dat de liefde van mijn leven op dit moment met veel genoegen een sletje ligt te neuken? Het gaat om je inner peace toch?
Het gaat allemaal zoooooo goed!

x

Lang Leve Lam Lendig

2008-11-06T09:45:00.000-08:00

Twee uur geleden werd ik wakker. Inmiddels heb ik het voor elkaar om van mijn bed naar mn bureau te waggelen. Bravo.
Straks heb ik les. over anderhalf uur om precies te zijn. Dat wordt haasten dat laatste kwartier want voorlopig zit ik hier nog.
Wat ik gisteravond gedaan heb? Niks, dat is t m. En van niks doen word je lam. en als je lam bent doe je niks. het is een oneindige cirkel.
Ik heb dorst en ik moet naar de wc, maar opstaan? No way.
Ik blijf hier nog even lekker zitten denk ik.
Ja, dat doe ik.

x

Get your Freak on.

2008-11-06T00:52:00.000-08:00

Soms vinden mensen mij een beetje raar. Of eigenlijk vinden mensen mij altijd heel raar. Ik denk dat het al heel wat zou zijn als ik eerst nadacht voordat ik sprak.
Dan zou het zomaar kunnen zijn dat ik veel minder rare opmerkingen maakte.
Neem nou laatst bij het etentje met mn klas: Ik zag mijn klasgenote voor mij met haar handen een beweging maken alsof ze een hoes om een opgerolde slaapzak schoof. Waarop ik meteen ( natuurlijk veel te hard ) zei: "Zo trekken wij in Deurne een neger af!" Oei. Tafeltje naast ons vulde zich met verbaasde blikken.
Het feit dat ik zowat iedere keer dat ik uitadem een boer laat, helpt volgens mij ook niet echt mee. Dan vragen mensen of ik soms een vent ben. Die mogen dat blijkbaar wel ofzo. Zijn de vrouwen toch nog verschrikkelijk achtergesteld in deze maatschappij, dat zie je wel.
Vreemde mensen.

x

it's All about Me

2008-11-05T22:22:00.000-08:00

Mijn naam is Jolein en ik ben een wannabe-journalist. Ik ben 17, blond en studente. Wat mijn leven zo ongeveer precies hetzelfde maakt als dat van.. ? laten we zeggen 50.000 andere meisjes in NL.

Dus waarom zou je dan over het mijne lezen?

Ach, t kan geen kwaad, wanne?

Kijk maar.

xoxo

Jolein

it's All about Obama

2008-11-05T13:41:00.000-08:00

YouTube - Obama and McCain - Dance Off!